روباه رزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روباه رزه . [ رَ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) عنب الثعلب . (گنجینه ٔ گنجوی ).روباه رزک . (مفاتیح العلوم ). روباه تربک : روباه رزه فتاده در راه آلوده به خون چو موی روباه . نظامی . و رجوع به روباه رزک و روباه تربک شود.