روباه بچه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روباه بچه . [ ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) بچه ٔ روباه . بِرّ. (ناظم الاطباء). تَتْفُل . هِجْرِس . (منتهی الارب ).