روایی دادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روایی دادن . [ رَ دَ ] (مص مرکب ) رواج و رونق دادن . (ناظم الاطباء). رواج دادن . رایج کردن . گرمی و رونق بخشیدن : انفاق ؛ روایی دادن رخت و سلعه را. (منتهی الارب ) : می داد ز راه بینوایی کالای گشاده را روایی . نظامی . و رجوع به روایی و روا شود. ◄ اذن دادن . اجازه دادن . تجویز : یاری که بجان نیازمایی در کار خودت مده روایی . ناصرخسرو. ◄ حلال کردن . مباح کردن . اباحة. ◄ منتشر کردن . (ناظم الاطباء). باب کردن .(یادداشت مؤلف ).