روان ریگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روان ریگ .[ رَ ] (اِ مرکب ) ریگ روان . ریگ رونده : نه بر شخ و ریگش بروید گیا زمینش روان ریگ چون توتیا. فردوسی . به رومی سپاهش نشاید شکست نیابد روان ریگ بر کوه دست . فردوسی . و رجوع به ریگ روان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روان ریگ .[ رَ ] (اِ مرکب ) ریگ روان . ریگ رونده : نه بر شخ و ریگش بروید گیا زمینش روان ریگ چون توتیا. فردوسی . به رومی سپاهش نشاید شکست نیابد روان ریگ بر کوه دست . فردوسی . و رجوع به ریگ روان شود.