روابع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روابع.[ رَ ب ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ رابع. (منتهی الارب ) (از معجم متن اللغة) (از ناظم الاطباء). رجوع به رابع شود.