رمیض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رمیض . [ رَ ] (ع ص ) شفرة رمیض ؛ کارد نیک تیز. (منتهی الارب ). کارد تیز و برنده . (از اقرب الموارد). ◄ هر چیز برنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).