رغایة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رغایة. [ رِ / رُ ی َ ] (ع اِ) سرشیر و کفک شیر. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). رجوع به رغاوة شود.