رغال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رغال . [ رَ ] (ع اِ) داه و کنیز . (ناظم الاطباء). داه . (منتهی الارب ). ♦ ابنارَغال ؛ دو کوه اند نزدیک ضریه . (منتهی الارب ).