رغاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رغاب . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رغیب . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به رغیب شود.
رغاب . [ رَ ] (ع ص، اِ) زمینی که آب در آن روان نشود مگر به باران بسیار. رغاث . رجوع به این کلمه شود. ◄ زمین نرم فراخ ریگناک . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). زمین نرم . (مهذب الاسماء).