رعیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ یَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- عموم مردم.<BR>۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک میپردازند.<BR>۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ یَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- عموم مردم.<BR>۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک میپردازند.<BR>۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.<br>