رعمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعمه . [ ] (اِخ ) (به معنی لرزه ) ١- نوه ٔ حام بن نوح . ٢- مقاطعه ای که در بلاد عرب بر حدود خلیج فارس است و در عطریات و سنگهای گرانبها و طلا با صور تجارت میداشت گویند اهالی این شهر ازذریه ٔ رعمه نوه ٔ حام می باشند. (قاموس کتاب مقدس ).