رعشه افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعشه افکندن . [ رَ ش َ / ش ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رعشه انداختن . لرزه انداختن . (یادداشت مؤلف ) : سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند رعشه چون آب روانش در رگ جان افکند. صائب (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعشه افکندن . [ رَ ش َ / ش ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رعشه انداختن . لرزه انداختن . (یادداشت مؤلف ) : سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند رعشه چون آب روانش در رگ جان افکند. صائب (از آنندراج ).