واژه جو

رطوب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رطوب . [ رُ ] (ع مص ) مصدر به معنی رطب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سپست تر خورانیدن ستور را. (آنندراج ). یونجه دادن به ستور. رجوع به رطب شود. ◄ سپست درودن . (تاج المصادر بیهقی ). یونجه چیدن .

معنی رطوب | واژه جو