رطل راندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رطل راندن . [ رَ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از شراب نوشیدن . می خوردن : چون رطلها رانی گران خیل نشاط از هر کران همچون خیال دلبران ناخوانده مهمان آیدت . خاقانی . رطل برتر بران که خواهد راند روز یک اسبه در قفای صبوح . خاقانی .