رضی‌الدین آرتیمانی | غزلیات | غزل شماره ۴۸

بهوش باش که در بارگاه رد و قبول کمال عین ذواتست و فصل عین فصول اگر قبول و گر رد کنی خلاصم کن شدم هلاک ز ماخولیای رد و قبول دچار او نشدم تا ز خویش برگشتم فناست تجربه کردیم کیمیٰای قبول رسیده شاهد معنی ز صورت زشتت ببین که از چه به خود گشته‌ای دلا مشغول نبوده یکنفسی بی‌پیاله تا بوده رضی ز زهد و ریا بی‌حساب و نامعقول