رضی‌الدین آرتیمانی | غزلیات | غزل شماره ۴۵

ای عشق نگویم که به جای خوشم انداز یکبار دگر در تف آن آتشم انداز آتش چه زنی بر دلم از نام جدائی این حرف مگو با من و در آتشم انداز بیماری خود داده به ما نرگس مستش ای دیده ز پر کاله دل مفرشم انداز یا رب نپسندی که بخواهم ز تو چیزی یا رب به کریمی خود از خواهشم انداز از مغز سر خویش رضی شعله بر افروز و اندر دل بی‌عزت خواری کشم انداز