رصاد
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا
(رَ صّ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- رصد کننده.<BR>۲- رصد خانه.<BR>۳- پاسبان، شبگرد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ صّ) [ ع. ] (ص.) ۱- رصد کننده. ۲- رصد خانه. ۳- پاسبان، شبگرد.
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رصاد. [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رَصْدَة. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج ِ رَصْدة، یک دفعه باران . (آنندراج ). رجوع به رَصْدة شود.
رصاد. [ رُص ْ صا ](ع ص ) ج ِ راصد. (ناظم الاطباء). رجوع به راصد شود.