رسدی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رسدی . [ رَ س َ ] (ص نسبی ) منسوب به رسد. رجوع به رسد شود. ◄ (اِ) دانه و حبه . (ناظم الاطباء). ◄ نیمه ٔ مساوی و نصف . (ناظم الاطباء).