رزنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رزنة. [رِ ن َ ] (ع اِ) جای گرد آمدن آب . ج، رِزان . (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).