رزاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزاح . [ رَ ] (اِخ ) نام پسر عدی بن سهم بن ربیعة. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). و رجوع به عقد الفرید ج ٣ ص ٣٢٥ شود.
رزاح . [ رَ ] (اِخ ) نام پسر عدی بن کعب . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).
رزاح . [ رُ ] (ع مص ) رَزاح . مصدر به معنی رَزاح . (ناظم الاطباء). ماندن شتر از نزاری . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به رَزاح شود.