ردف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ دْ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- پیرو، تابع.<BR>۲- ترک، کسی که پشت سرِ سوار مینشیند.<BR>۳- هر الف و واو و یای ماقبل «روی» مانند شجاع، نفور، بغیر چنین قافیهای را «مُردَف» خوانند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ دْ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- پیرو، تابع.<BR>۲- ترک، کسی که پشت سرِ سوار مینشیند.<BR>۳- هر الف و واو و یای ماقبل «روی» مانند شجاع، نفور، بغیر چنین قافیهای را «مُردَف» خوانند.<br>