رخنه بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخنه بستن . [ رَ ن َ / ن ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) سد کردن سوراخ . ترمیم کردن سر شکاف . مسدود کردن سوراخ و شکاف : مهدی آخرزمان شد کز درش رخنه ٔ آخرزمان بست آسمان . خاقانی . لیک نیارند به مکر و حیل بستن آن رخنه که آرد اجل . امیرخسرو دهلوی .