رخت کوب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رخت کوب . [ رَ ] (اِ مرکب ) چوب گازری . بیزر. (یادداشت مؤلف ). چوبی که گازر با آن لباسها را می کوبد و می شوید.