رخت سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخت سوز. [ رَ ] (نف مرکب ) رخت سوزنده . آنکه اثاث البیت خود را می سوزاند. (ناظم الاطباء). ◄ آنچه رخت را بسوزاند. سوزنده ٔ جامه و مان : بدین غافلی می گذاریم روز که در مازنند آتش رخت سوز. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخت سوز. [ رَ ] (نف مرکب ) رخت سوزنده . آنکه اثاث البیت خود را می سوزاند. (ناظم الاطباء). ◄ آنچه رخت را بسوزاند. سوزنده ٔ جامه و مان : بدین غافلی می گذاریم روز که در مازنند آتش رخت سوز. نظامی .