رخ افروختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخ افروختن . [ رُ اَ ت َ ] (مص مرکب ) به رنگ آوردن رخسار. برافروختن روی : رخ چون آیت رحمت ز می افروخته ای آتش ای گبر به قرآن زده ای به به به . عارف قزوینی . رجوع به رخ برافروختن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخ افروختن . [ رُ اَ ت َ ] (مص مرکب ) به رنگ آوردن رخسار. برافروختن روی : رخ چون آیت رحمت ز می افروخته ای آتش ای گبر به قرآن زده ای به به به . عارف قزوینی . رجوع به رخ برافروختن شود.