رحیب/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(رَ) [ ع. ] (ص.) فراخ، گشاده. رحیق (رَ) [ ع. ]<BR>۱- (ص.) خالص.<BR>۲- (اِ.) شراب بی غش و ناب.<br>واژه قبلی: رحیواژه بعدی: رحیل