رجوح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رجوح . [ رُ ] (ع مص ) رجحان . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). چربیدن ترازو و مایل گردیدن آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به رجحان شود.