ربج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ربج . [ رَ ] (ع اِ) درم خرد و سبک . رَوْبَج مثله . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). پول خرد سبک . (ناظم الاطباء).