واژه جو

رباب

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(رَ) [ ع. ] (اِ.) ابر، ابرسفید.

(رَ یا رُ) [ ع. ] (اِ.) از آلات موسیقی زهی، مانند طنبور که با دست یا آرشه نواخته می‌شود.

معنی رباب | واژه جو