راهگشای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راهگشای . [ گ ُ ] (نف مرکب ) راه گشا. که راه را بگشاید. که راه باز کند : گفت کای رخنه بند راهگشای دولتت بر مراد راه گشای . نظامی . و رجوع به راه گشادن و راه گشودن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راهگشای . [ گ ُ ] (نف مرکب ) راه گشا. که راه را بگشاید. که راه باز کند : گفت کای رخنه بند راهگشای دولتت بر مراد راه گشای . نظامی . و رجوع به راه گشادن و راه گشودن شود.