راه شناختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راه شناختن . [ ش ِت َ ] (مص مرکب ) شناختن راه . آشنایی داشتن براه . آشنا بودن به راه . راه بلد بودن . ◄ شناختن دین . تشخیص حق و حقیقت . پی بردن به مذهب : در ایران بیزدان شناسند راه . اسدی . ♦ راه ناشناختن ؛ گمراه شدن : عمه ؛ راه و حجت ناشناختن . (منتهی الارب ).