رانده و مانده

رانده و مانده . [ دَ / دِ وُ دَ / دِ ] (ترکیب عطفی، ص مرکب ) کنایه از شخص بدبخت وامانده . ♦ امثال : ♦ رانده و مانده ٔ هفتاد و دو ملت ؛ از همه جا رانده ومانده . (یادداشت مؤلف ). از اینجا رانده از آنجا مانده .