رامکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رامکی . [ م َ ] (ص نسبی ) منسوب به رامک جد ابوالقاسم عبداﷲبن موسی بن رامک نیشابوری رامکی .
رامکی . [ م َ ] (اِخ ) ابوالقاسم عبداﷲبن موسی بن رامک نیشابوری رامکی ساکن بغداد، که از عبداﷲبن احمدبن حنبل و ابومسلم کجی و دیگران حدیث شنید و حاکم ابوعبداﷲ از او روایت دارد. او در سال ٧٤٣ هَ . ق . در بغداد درگذشت . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).