رافغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رافغ. [ ف ِ ] (ع ص ) زندگی فراخ و خوش . ج، روافغ. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از المنجد).