راست رفتاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راست رفتاری . [ رَ ] (حامص مرکب ) عمل راست رفتار. مقابل کج رفتاری . رفتار براستی و درستی و صداقت . معامله و آمیزش بصدق و درستی با مردم : صراط راست که داند در آن جهان رفتن ؟ کسی که خو کند اینجا براست رفتاری . سعدی .