راحت پذیر

راحت پذیر. [ ح َ پ َ ] (نف مرکب ) آرام گیر. (آنندراج ). پذیرنده ٔ راحت . آسایش پذیر : چون ز دست راد تو خلق جهان در راحتند دست خود بر پای خود نه تا شود راحت پذیر. سوزنی .