واژه جو

ذیح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذیح . [ ذَ ] (ع اِ) کبر. و فی حدیث علی علیه السلام کان الاشعث ذاذیح ؛ ای کبر. (از مستدرکات ابن الاثیر، بنقل سید فرج اﷲ).

معنی ذیح | واژه جو