ذکاوات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذکاوات . [ ذَ ] (ع اِ) ج ِ ذکاوت . تیزهوشی : ای بسا علم و ذکاوات و فطن گشته رهرو را چوغول راهزن . مولوی .