ذوعلم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوعلم . [ ع ِ ] (ع ص مرکب ) صاحب علم . خداوند دانش : و انه لَذو علم لما علمناه ولکن اکثر الناس لایعلمون . (قرآن ١٢ / ٦٨)؛ و بدرستی که او «یعقوب » صاحب علمی بود که آموخته بودیم او را ولیکن بیشترمردم نمیدانند. (تفسیر ابوالفتوح ج ٣ ص ١٤٣). و باز در همان سوره ضمن آیه ٔ ٧٢ آمده است : و فوق کل ذی علم علیم ؛ و بالای هر خداوند علمی دانائی است . (ایضاً).