واژه جو

ذوبوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذوبوان . [ ب ُ ] (اِخ ) موضعی است به نجد در شعرو گفته اند که مراد شاعر بوانه بوده است و ها را برای قافیة سقط کرده است . (مراصد الاطلاع ). زفیان گوید: ماذا تذکرت من اَلأَظعان طوالعاً من نحو ذی بوان .

معنی ذوبوان | واژه جو