ذواد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذواد. [ذَوْ وا ] (اِخ ) نام شمشیر ذی مرحب القیل الحضرمی .
ذواد. [ ذَوْ وا ] (اِخ ) ابن ابی الرقراق الغطفانی . شاعری است از عرب .
ذواد. [ ذَوْ وا ] (اِخ ) ابن المبارک . له ذکر. حکی عنه العباس الشکلی . (تاج العروس ).