ذهینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذِ یِّ) [ ع. ذهنیة ] (ص نسب.) مؤنث ذهنی. (در علم منطق قضیهای است که مصادیق و محکوم علیه و موضوع آن در ذهن باشد مانند قضیة «دونقیض با هم جمع نگردند.» موضوع - که نقیضان است - در ذهن است).<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذِ یِّ) [ ع. ذهنیة ] (ص نسب.) مؤنث ذهنی. (در علم منطق قضیهای است که مصادیق و محکوم علیه و موضوع آن در ذهن باشد مانند قضیة «دونقیض با هم جمع نگردند.» موضوع - که نقیضان است - در ذهن است).<br>