ذهاب و قصر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذهاب و قصر. [ ] (اِخ ) بلوکی از کرمانشاهان که حد شمالی آن کردستان و شرقی کرند و جنوبی لرستان و غربی عراق است . آب و هوای آن گرم و کم ارتفاع باشد. مرکز آن قصر. و این ناحیت مسکن زمستانی سلاطین ساسانی بوده است . و ویرانه هائی از بناهای قدیم بدانجاست .