ذنوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذنب ؛ گناها، جرمها، خطاها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذنب ؛ گناها، جرمها، خطاها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذنوب . [ ذَ ] (ع اِ) دلو پُر.
ذنوب . [ذُ ] (ع اِ) ج ِ ذَنب . گناهان . غفارالذنوب ؛ بخشنده ٔ گناهان . یکی از اسماء صفات خدای تعالی . جج، ذنوبات .
ذنوب . [ ذَ ] (اِخ ) جایگاهی است در شعر عبیدبن الأبرص و جز آن . و درمعجم البلدان آمده است . نام موضعی است . عبید گوید: اقفر من اهله ملحوب فالقطبیات فالذّنوب . و بشربن ابی خازم گوید: ای المنازل بعد الحی ّ تعترف أم هل صِباک و قد حکمت مطرّف کانها بعد عهدالعاهدین بها بین الذنوب و حزمی واهب صحف . (معجم البلدان یاقوت ).
واژگان قرآن
یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً کلمه «الذنُوب» (جمع با الف و لام) همه گناهان را بدون استثناء در بر مى گیرد.(13)