ذات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ]<BR>۱- (پش.) پیشوندی است به معنای صاحب، دارنده. مؤنثِ «ذو».<BR>۲- (اِ.) حقیقت هر چیز.۳ - فطرت، جبلت. ~۴ - جسم.<BR>۵- جوهر، گوهر.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ]<BR>۱- (پش.) پیشوندی است به معنای صاحب، دارنده. مؤنثِ «ذو».<BR>۲- (اِ.) حقیقت هر چیز.۳ - فطرت، جبلت. ~۴ - جسم.<BR>۵- جوهر، گوهر.<br>