ذات الذخایر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذات الذخایر. [ تُذْ ذَ ی ِ ] (اِخ ) ناحیه ای است میان حمص و دمشق . رجوع به کلمه ٔ نبک در معجم البلدان یاقوت شود.