ذات الخف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذات الخف . [ تُل ْ خ ُف ف ] (ع ص مرکب ) دارنده ٔ سپل . نرم پای . ج، ذوات الاخفاف . یا ذوات الخف ّ. سپل داران . نرم پایان، مانند اشتر.