ذات احفار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذات احفار. [ ت ُ اَ ] (اِخ ) موضعی است در شعر. و شاعر در وصف ابر گوید : القی علی ذات احفار کلاکله و شب ّ نیرانه و انجاب یأتلق . (المرصع).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذات احفار. [ ت ُ اَ ] (اِخ ) موضعی است در شعر. و شاعر در وصف ابر گوید : القی علی ذات احفار کلاکله و شب ّ نیرانه و انجاب یأتلق . (المرصع).