دولتشاه

دولت شاه . [ دَ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پیرتاج شهرستان بیجار. واقع در ٢٤هزارگزی شمال خاوری بیجار. راه آن مالرو است . و در تابستان از سیدان اتومبیل می توان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

دولتشاه . [ دَ ل َ ] (اِخ ) محمدعلی میرزا متخلص به دولت (متولد ١٢٠٣ و متوفای ١٢٣٧ هَ.ق .) پسر اول فتحعلیشاه بود. وی حکمران کرمانشاه و سرحد دار عراقین بود و در ١٢٣٦ هَ .ق . مأمور حمله به خاک عراق شد و در ١٢٣٧ هَ .ق . بین سرحد و کرمانشاه مرد. وی پدر محمدحسین میرزا حشمت الدوله و طهماسب میرزا مؤیدالدوله و امامقلی میرزا اعتمادالدوله است . (از فرهنگ فارسی معین ). شاهزاده ٔ بلند همت بزرگترین پسر فتحعلیشاه قاجار بود به سال ١٢٠٣ هَ .ق . در قصبه ٔ نوا به دنیا آمد و به سال ١٢٣٧ هَ .ق . در بازگشت از بغداد درگذشت . او گاهی که از امور مملکت داری فراغت می یافت به سرودن اشعار می پرداخت، از آن جمله است : از مرگ کسی تا نشوی خرم و غمگین کاین ره همه را پیش بود پیش و پس ما. عمر به پایان رسید یار نشد یار ما آه ز عمر کم و حسرت بسیار ما نیست ملامت به ما با همه ناقابلی شد چو ز راه کرم خواجه خریدار ما نامه و رو از گناه هر دو سیه گشت آه گر نکند شستشو دیده ٔ خونبار ما. (از مجمعالفصحاء ج ١ ص ٢٦). و رجوع به فرهنگ سخنوران و مآخذ مندرج در آن شود.

دولتشاه . [ دَ ل َ ] (اِخ ) ابن علاءالدوله سمرقندی معروف به دولتشاه سمرقندی . او راست : تذکرة الشعراء فارسی که به سال ٨٩٢ هَ .ق . از آن فارغ شده است . (یادداشت مؤلف ). از امیرزادگان و رجال قرن نهم هجری بود. پدرش از ندیمان شاهرخ میرزا و خود از مقربان ابوالغازی حسین میرزا و امیرعلیشیر نوایی بود. کتاب معروف وی تذکرةالشّعرا است که در آن شرح حال ١٠٥ تن ازشاعران فارسی زبان آمده است . (فرهنگ فارسی معین ).