واژه جو

دوسوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دوسوی . [ دُ س ُ ] (حامص مرکب ) جدایی موهای بافته شده . (ناظم الاطباء).

دوسوی . [ دُ ] (حامص مرکب ) دوسو. دوطرف : جبینان ؛ دو سوی پیشانی . (دهار). قذألان ؛ دو سوی قفا. (دهار). رجوع به دوسو شود.

معنی دوسوی | واژه جو